Bij het portfolio op deze website is een nieuwe galerij "LA BRENNE 2010" toegevoegd.
Het bevat een reisverslag van een bezoek tijdens het Hemelvaartweekend (4 dagen) en in de zomer tijdens juli (1 week).

Klik hier om het portfolio te bekijken, of selecteer via het menu.

Vandaag kreeg ik overigens nog telefoon van een jury van een fotowedstrijd om een beeld toe te lichten. Gezien de prijsuitreikingen altijd binnen enkele maanden liggen, mag ik er nog niet meer over zeggen. Ik weet zelf nog niet of het beeld al dan niet gewonnen heeft. Het is dus nog even spannend afwachten!

Na de Brenne is er ook nog klein leven in de eigen Kempen. Het lijkt wel alsof de laatste dagen de Gamma-uilen, dagactieve nachtvlinders, massaal uit het fabriek zijn gekomen. Je ziet er nu heel veel van rondvliegen, en ze zijn kraakvers. Het ideale moment dus om deze schitterende beesten te fotograferen!

Zijn naam is hem niet gestolen: het geelwitte symbool op zijn vleugel is de Griekse (kleine) letter Gamma. En wie het Grieks alfabet niet kent kan nog altijd zijn Engelse naam gebruiken: Silver Y.

De Brenne is keer op keer interessant voor reptielen. Hoewel het nu eerder een tegenvaller was. Tijdens mijn verblijf in het voorjaar was het weer veel gunstiger, en hadden de beesten nog meer reden om te zonnen. Nu kostte het veel meer moeite om er te vinden.

Toch trok deze kleine slang de aandacht. Het bleek een juveniele adderringslang te zijn, een van de soorten die juist het moeilijkst te vinden is. Dankzij deze slang heb ik nu de meest voorkomende slangen van de Brenne kunnen fotograferen: aspisadder, geelgroene toornslang, adderringslang en gladde slang.

Hoewel de aspisadder m'n favoriet is, is deze adderringslang toch ook wel een fantastisch mooi beest! Alleen zijn naam is wat verwarrend: adder wijst op gevaarlijk, ringslang wijst op niet gevaarlijk. Het meest neigt ze toch naar ringslang: niet giftig, en gaat soms ook op jacht in het water hoewel je ze eerder langs boskanten zal aantreffen. De wetenschappelijke naam 'Natrix maura' is ook het meest gerelateerd met die van de ringslang: 'Natrix natrix'. De band met de adder 'Vipera aspis / berus' is veel verder te zoeken.

Alle wegen leiden naar... Étang De Sous!

Op onderstaand zicht heb ik gedurende mijn verblijf in La Brenne, uitgerekend in uren, toch wel zeker een dag zitten kijken. Étang De Sous heeft een interessante vogelkijkhut, die bovendien ook interessant is voor fotografen. Er komen heel wat typische 'Brennesoorten' voor, en ze zitten allemaal niet zo ver van je lens.

Vele uren doorbrengen op dezelfde plek, betekent vaak hetzelfde zien maar dan toch anders. De purperreiger die klassiek op de boomstronk kwam zitten was uiteraard het eenvoudigst om te fotograferen. Deze situatie deed zich het meest voor. Extra leuk wordt het wanneer hij in een mooi avondlicht voor de lens komt zitten. Overdag kon de zon echt hard zijn wat lelijke foto's veroorzaakte. 's Avonds laat vliegen ze dan weer naar hun slaapplaats. Het was leuk er twee vliegende in één beeld te krijgen. Bij zo'n foto's vind ik het belangrijk dan nog eens te zoeken naar dezelfde vleugelslag, wat ik in dit beeld terugvond. De laatste foto toont ook een prachtig gebeuren: vanuit de schuilhut kon ik de purperreiger zien rondkijken, waaruit duidelijk werd dat hij eten zocht. Hij kreeg een kikker te pakken, en achter de gele klaverbloemen zie je de waterdruppels van de kikker afspatten.

In de Brenne heb je veel verlaten boerderijen, waarin je zeker nesten boerenzwaluw terugvindt, of ook kerkuilen die zich er schuilhouden. Ver hoef je het daar dus niet te gaan zoeken. In een dorpje zat een kerkuil op een schoorsteen op de uitkijk. Door de goede ruisprestaties van de Nikon D700, werkte ik op ISO 2500 (normaal op 200) om in de schemering toch nog het nodige licht te hebben voor een scherpe foto. Een kerkuil zit immers niet stil. In Lightroom 3 gebruikte ik het nieuwe ruisfilter om een zo goed mogelijke foto te krijgen. Het resultaat was technisch zeker nog aanvaardbaar.

Deze kerkuil in een menselijke omgeving illustreert dat menselijke invloed op fauna en flora ook wel eens positief kan zijn: hij heeft er alvast zijn schuilplaats door gevonden.

Om vogels te fotograferen heb je veel geduld nodig, omdat het niet makkelijk is ze van dichtbij te benaderen. Dat geldt dus ook voor deze zwarte roodstaart - een vogel waarvan de naam heel vanzelfsprekend is. Op een boerderij had een koppeltje een nest in de schuur. De bewoners hadden ook een kat als huisdier. Wanneer deze over het erf wandelde, kwamen de roodstaarten de kat verjagen om hun jongen te beschermen. De vogels lieten zich op dat moment niet afleiden door menselijke aanwezigheid, wat het mogelijk maakte dit mannetje op het dak te fotograferen. Met dank aan de kat, en de bewoners voor de koffie en Vietnamese komkommer!



Door de wisselende weersomstandigheden was een ander tijdverdrijf vaak het zitten in schuilhutten en het eten van eclairs. Af en toe leverde dat een interessant beeld op, maar het is toch lang stilzitten voor te weinig resultaat. Ik ben dan ook niet iemand die graag zijn tijd in schuilhutten doorbrengt... Een van de resultaten daarvan, is een landende blauwe reiger.

Tijdens het Hemelvaartweekend was ik al naar La Brenne gegaan voor een fantastisch fotoweekend. Het was toen zo geslaagd dat ik absoluut terug wou! De voorbije week bracht ik dan ook in dit prachtige natuurgebied door. Het weer was erg wisselvallig: van onweer tot onverdraagzaam heet. De bedoeling was om vogels te fotograferen vanuit drijvende schuilhut, maar dat viel dik tegen.

Toch is het drijvende schuilhutavontuur niet op niks uitgedraaid. In het warme avondlicht kwam er opeens een beverrat aangezwommen. Dit knaagdier komt 's avonds van de waterplanten eten, en heeft enorme tanden. Door de lens leverde de zwemmende beverrat een schitterend beeld op tegen de kleurrijke achtergrond. Ze was helemaal niet bang, en kwam zelfs even rond de drijvende schuilhut zwemmen wat dan weer een leuk portret opleverde.

Voor het bouwen van de drijvende schuilhut gebruikte ik de info van een Frans natuurfotograaf. Kijk even bij mijn info over schuilhutten om de link te vinden. Binnenkort zal mijn info ook worden aangevuld met 'Brenne voor beginners'

Morgen meer Brenne...

Mijn sensor zag er vies uit! Ik poetste hem zelf regelmatig met sensor swabs (groene, van Visible Dust). Het gevolg van dat over en weer borstelen met die mini-dweilen, is dat het vuil allemaal aan één zijde terecht komt. Dat kreeg ik zelf niet weg, en bij Konijnenberg hebben ze daar iemand voor in dienst die er gespecialiseerd in is. Het resultaat van de cleaning was erg geslaagd: nog slechts 4 vuiltjes zichtbaar, die zich door het reinigen hadden verplaatst.

Voor een bedrag van 20,29 euro kan je niet echt sukkelen voor deze dienst. Het is goed uitgevoerd, de sensor was niet kraaknet, maar kan dat wel? En het is zeker en vast gedaan met iemand die kennis van zaken heeft. Ziet je sensor echt smerig? Denk dan even na voor je zelf aan de slag gaat. Bovendien stap je op weekdagen gewoon binnen met je fotocamera, en iets later stap je weer met een propere sensor buiten. Niet in het weekend.

Een misvatting die velen trouwens maken, is dat de sensor wordt gereinigd. Dat is echter niet zo: boven de sensor ligt nog een dun glasje, het laagdoorlaatfilter. Hierop komt het stof terecht, en dit wordt gereinigd.

Hoe controleer je nu of je sensor vuil is: maak een foto op diafragma 22 of 32 in fijne jpg kwaliteit met een lens met lange brandpuntafstand (bvb. 200mm) van de lucht. Open de foto in Photoshop, en kies 'auto levels'. De vuiltjes worden nu allemaal zichtbaar!
Door de methode met de swabs heb ik geleerd dat op 1 manier poetsen niet werkt. Professioneel doen ze dat via een procedure met verschillende reinigingstechnieken, wat je zelf al een heleboel kost om het materiaal daarvoor aan te schaffen. Bovendien is er nog geen eenduidigheid over welke manier of welk midden het best is.

Eind deze week vertrek ik nu met een gerust gevoel en propere sensor naar La Brenne. Het had voor mij een nachtmerrie geweest om dit met een vuile sensor te moeten doen!

Sensorcleaning voor:


Sensorcleaning na:


Sensorcleaning vergelijk:
Het valt hier op dat de 4 resterende vuiltjes zijn verplaatst tijdens de cleaning, want daarvoor waren ze nog niet op die plek. Alleen het vuiltje in de hoek links onder stoort me nog. Het lijkt wel een brokje vuil te zijn. Toch wel sterk dat ze het daar zo goed als volledig proper hebben gekregen.

Vandaag werden de finalebeelden van de Argus Fotowedstrijd bekendgemaakt. Het was leuk te zien dat er weer een foto van mij in de finale van deze wedstrijd terecht is gekomen. Maar het deed me nog veel meer plezier dat in de jeugdcategorie een geselecteerde foto zit van een jongen van mijn klas. Deze foto maakten we tijdens het project 'film en fotografie' op school. Vandaar toch een oproep, om voor de prijs van het publiek, op deze foto te stemmen (waterjuffer).