Het is altijd erg leuk dat je beelden bij grote internationale fotowedstrijden worden gewaardeerd. En vaak zijn dat dan foto’s waarvan je het zelf niet verwacht, wat dan ook met ‚tactiek’ te maken heeft bij het insturen: wat niet echt mijn stijl is kan een ander wel mooi vinden. Deze steenuil behaalde een Highly Commended bij Wild Wonders of Europe.

Van de tofste buren ter wereld, Pieter en Lieve, kreeg ik het boek van Wild Wonders of Europe. Er staan schitterende foto’s in en het project sluit volledig aan bij mijn visie: je hoeft niet ver van huis te gaan om fantastische beelden te maken. Je moet enkel de moeite doen om de natuur en onderwerpen te vinden.

Mijn stijl is vaak om de onderwerpen van heel dichtbij in beeld te brengen. Toch probeer ik soms ook eens wat anders. Zoals deze foto van de steenuil, een bijzonder mooie vogel die wel op mijn verlanglijstje stond - al is het maar omwille van de mythologie die rond de Athene noctua hangt.. Ik behaalde er al een hoofdprijs mij bij Aves 2011. Door wat verder uit te zoomen maakte ik bovenstaand beeld, waarbij ik de monochrome kleuren wou laten spreken. Bij foto’s ben ik een echte detailkijker en de twee donkere lijnen in de achtergrond vind ik ontzettend irritant. Vooral de ene lijn die midden doorheen de uil loopt. Ook dat ene stukje klaproos in de rechter benedenhoek irriteert me mateloos. Het monochrome kleurenpalet bevalt me dan weer wel.

Zie ook: awards.

Het is altijd wel leuk als dieren wat meer doen dan poseren alleen. Als fotograaf moet je dan eerst goed hun gedrag observeren, hopen dat ze dit herhalen en dan op het juiste moment op de knop drukken. Deze jonge zilvermeeuw was zeesterren en krabben aan het vangen als maaltijd. Enkele keren kwam hij op de juiste plek vissen om dit in beeld te brengen. En zo kreeg ik ook nog eens een zeester te zien.