Ik heb al uren in een schuilhut gezeten voor een buizerd, maar het lukt zelden. Ook nu weer zag ik hem al een halfuurtje in een boom iets verderop zitten. Opeens breekt dan het moment aan dat de buizerd uit de boom vertrekt… wat zou hij doen? Het definitief afbollen of toch eens voor de lens komen zitten? Hij landde in de eerste plaats recht in het gras voor de schuilhut. Na alles even bekeken te hebben, vloog hij tot op de tak. En als je al uren in die schuilhut hebt gezeten, dan heb je hopelijk de tijd genomen om na te denken hoe je de buizerd wil fotograferen. Het plan was er, dan nog de uitvoering: een landende buizerd met zijn vleugels open. Eindelijk werd nu het plan werkelijkheid, en ik had het geluk dat het bovendien een mooie lichte buizerd was.

Deze namiddag heb ik nog eens doorgebracht in de schuilhut. Tijdens de middag begon het te sneeuwen, maar eens bij de schuilhut aangekomen, was het jammer genoeg al gedaan. De vaste bezoekers kwamen weer opdagen. Maar vandaag kwam ook een (middelste) bonte specht langs. Het bezoek duurde slechts enkele seconden waardoor ik ze niet kon fotograferen. Zo’n andere bange bezoeker is de heggenmus. Deze komt enkel langs als de andere vogels niet in de buurt zijn, en vliegt altijd ook heel snel terug weg. Toch lukte het om ook deze mooie vogel op de foto te krijgen. Zeker nu de onderkant door de sneeuw wordt opgelicht is dit weeral een prachtige vogel om te bekijken. Van mij mag het dus snel opnieuw terug beginnen sneeuwen. Zo koud, zonder iets extra, da’s maar niks!

Gisteren heb ik een hele dag in de vaste schuilhut doorgebracht, met gelukkig 1,5 uur pauze tussendoor. De temperatuur bedroeg ’s morgens -14 graden. Tijdens de namiddag steeg deze naar -10. Gelukkig was ik wat op de kou gekleed, hoewel je tegen koude voeten niet veel kan doen. De hele dag door waren de vogels actief, wat het alvast niet saai maakte. Eén van de koolmezen wou de anderen duidelijk laten merken dat ze niet welkom waren. Dan spreiden ze hun vleugels in een dreighouding. De koolmees die dit deed droeg een ring, dus dan weet je meestal wel wanneer je extra moet opletten.



De vogels zijn razendsnel in hun gedrag, en dat levert altijd ook wat missers op. Een reden om nog eens terug te gaan:

De eerste winterprik is er… en de vogels ook. De voorbije maanden was het niet koud genoeg om vogels voor de vaste schuilhut te krijgen: ze konden zelf hun voedsel nog vinden. Nu het vriest wordt dat moeilijker voor hen, en dan komen ze maar al te graag naar een voederplaats. Dit is één van de eerste foto’s die ik uit de nieuwe schuilhut heb gemaakt. Op een dik halfuurtje toch al enkele kool- en pimpelmezen op bezoek. Misschien kort om in een schuilhut te zitten, maar het is heel belangrijk eerst hun gedrag goed te observeren.

Het is altijd erg leuk dat je beelden bij grote internationale fotowedstrijden worden gewaardeerd. En vaak zijn dat dan foto’s waarvan je het zelf niet verwacht, wat dan ook met ‚tactiek’ te maken heeft bij het insturen: wat niet echt mijn stijl is kan een ander wel mooi vinden. Deze steenuil behaalde een Highly Commended bij Wild Wonders of Europe.

Van de tofste buren ter wereld, Pieter en Lieve, kreeg ik het boek van Wild Wonders of Europe. Er staan schitterende foto’s in en het project sluit volledig aan bij mijn visie: je hoeft niet ver van huis te gaan om fantastische beelden te maken. Je moet enkel de moeite doen om de natuur en onderwerpen te vinden.

Mijn stijl is vaak om de onderwerpen van heel dichtbij in beeld te brengen. Toch probeer ik soms ook eens wat anders. Zoals deze foto van de steenuil, een bijzonder mooie vogel die wel op mijn verlanglijstje stond - al is het maar omwille van de mythologie die rond de Athene noctua hangt.. Ik behaalde er al een hoofdprijs mij bij Aves 2011. Door wat verder uit te zoomen maakte ik bovenstaand beeld, waarbij ik de monochrome kleuren wou laten spreken. Bij foto’s ben ik een echte detailkijker en de twee donkere lijnen in de achtergrond vind ik ontzettend irritant. Vooral de ene lijn die midden doorheen de uil loopt. Ook dat ene stukje klaproos in de rechter benedenhoek irriteert me mateloos. Het monochrome kleurenpalet bevalt me dan weer wel.

Zie ook: awards.

Het is altijd wel leuk als dieren wat meer doen dan poseren alleen. Als fotograaf moet je dan eerst goed hun gedrag observeren, hopen dat ze dit herhalen en dan op het juiste moment op de knop drukken. Deze jonge zilvermeeuw was zeesterren en krabben aan het vangen als maaltijd. Enkele keren kwam hij op de juiste plek vissen om dit in beeld te brengen. En zo kreeg ik ook nog eens een zeester te zien.

September is bij natuurfotografen gekend om twee fenomenen: mist en spinnen(webben). Ik ging fotograferen met dat eerste als reden… maar het was zo nevelig dat het zeer moeilijk was om een mooi landschap te fotograferen. Het zicht was te bepekt, om het landschap dat ik in mijn hoofd had te fotograferen. Ik stond bij de boom die ik in de voorgrond wou plaatsen maar hij was zelfs van dichtbij maar amper te zien door de mist. Wat rond de boom gewandeld op zoek naar spinnenwebben, en toen ik het bijna opgaf omdat ik er geen enkele vond die fotografisch interessant was, ontdekte ik opeens deze twee kruisspinnen aan de voet van de boom. Het een dikke mistlaag zijn de lichtomstandigheden vaak ideaal: je krijgt zachte kleuren.
Het gaat trouwens om de boom die hier iets verder staat bij ‚roots agenda’.

Tags: ochtend, macro, spin

De Gaumestreek in Lotharingen is in het voorjaar en de zomer zeker een bezoekje waard. Hoewel er nu alles op zijn eind loopt, uitgezonderd de sprinkhanen. Toen ik er enkele weken geleden was vonden we ’s morgens vroeg verschillende slaapgroepen van Bleke Blauwtjes. Deze vlinders gaan ’s avonds in groepjes bij elkaar hangen om de nacht door te brengen. Het is dan ook heel leuk deze tijdens de vroege ochtend zo aan te treffen en te kunnen fotograferen. Jammer genoeg verleent niet elk groepje zich tot de natuurfotograaf. Zo zagen we een groep met bijna 20 vlinders, maar het was onmogelijk (voor ons toch) om die mooi in beeld te brengen. De vlinders hingen iets te ver uit mekaar. Deze groep bestaande uit 9 vlinders was wel idealer om te fotograferen.

Zie ook: portfolio Gaume

Tags: Gaume, macro, insect, vlinder