Gisteren heb ik een hele dag in de vaste schuilhut doorgebracht, met gelukkig 1,5 uur pauze tussendoor. De temperatuur bedroeg ’s morgens -14 graden. Tijdens de namiddag steeg deze naar -10. Gelukkig was ik wat op de kou gekleed, hoewel je tegen koude voeten niet veel kan doen. De hele dag door waren de vogels actief, wat het alvast niet saai maakte. Eén van de koolmezen wou de anderen duidelijk laten merken dat ze niet welkom waren. Dan spreiden ze hun vleugels in een dreighouding. De koolmees die dit deed droeg een ring, dus dan weet je meestal wel wanneer je extra moet opletten.



De vogels zijn razendsnel in hun gedrag, en dat levert altijd ook wat missers op. Een reden om nog eens terug te gaan:

De eerste winterprik is er… en de vogels ook. De voorbije maanden was het niet koud genoeg om vogels voor de vaste schuilhut te krijgen: ze konden zelf hun voedsel nog vinden. Nu het vriest wordt dat moeilijker voor hen, en dan komen ze maar al te graag naar een voederplaats. Dit is één van de eerste foto’s die ik uit de nieuwe schuilhut heb gemaakt. Op een dik halfuurtje toch al enkele kool- en pimpelmezen op bezoek. Misschien kort om in een schuilhut te zitten, maar het is heel belangrijk eerst hun gedrag goed te observeren.

Bedankt aan alle bekenden en onbekenden om naar de presentatie bij FGA te komen! Ik was aangenaam verrast door de enorme opkomst!

Je vindt nu bij info een samenvatting van de presentatie terug, en je kan een van de klankbeeldreeksen herbekijken.

Dinsdag geef ik een lezing over natuurfotografie te Zoersel.
Alle info op: http://www.fotogroepantwerpen.be/

Het wordt een combinatie van uitleg over hoe de foto’s zijn gemaakt en het tonen van beelden en klankbeeldreeksen.

De presentatie is volledig nieuw en werd nog niet eerder vertoond.

Het is altijd erg leuk dat je beelden bij grote internationale fotowedstrijden worden gewaardeerd. En vaak zijn dat dan foto’s waarvan je het zelf niet verwacht, wat dan ook met ‚tactiek’ te maken heeft bij het insturen: wat niet echt mijn stijl is kan een ander wel mooi vinden. Deze steenuil behaalde een Highly Commended bij Wild Wonders of Europe.

Van de tofste buren ter wereld, Pieter en Lieve, kreeg ik het boek van Wild Wonders of Europe. Er staan schitterende foto’s in en het project sluit volledig aan bij mijn visie: je hoeft niet ver van huis te gaan om fantastische beelden te maken. Je moet enkel de moeite doen om de natuur en onderwerpen te vinden.

Mijn stijl is vaak om de onderwerpen van heel dichtbij in beeld te brengen. Toch probeer ik soms ook eens wat anders. Zoals deze foto van de steenuil, een bijzonder mooie vogel die wel op mijn verlanglijstje stond - al is het maar omwille van de mythologie die rond de Athene noctua hangt.. Ik behaalde er al een hoofdprijs mij bij Aves 2011. Door wat verder uit te zoomen maakte ik bovenstaand beeld, waarbij ik de monochrome kleuren wou laten spreken. Bij foto’s ben ik een echte detailkijker en de twee donkere lijnen in de achtergrond vind ik ontzettend irritant. Vooral de ene lijn die midden doorheen de uil loopt. Ook dat ene stukje klaproos in de rechter benedenhoek irriteert me mateloos. Het monochrome kleurenpalet bevalt me dan weer wel.

Zie ook: awards.